CabriOpen 2018 – Verslag

 

“We hadden een ideetje… waarom gaan we niet naar Reims?”

De CabriOpen 2018 – gezien vanuit het standpunt van de organisatie

 

Een tweetal jaar geleden begon het idee te rijpen… waarom geen combinatie maken van de ooit – ver voor onze tijd – zo gesmaakte Champagnerit en de Cabriopen?  Twee vliegen in één klap want het vraagt hoe dan ook héél veel organisatie en dus héél veel tijd!  Vermits iedereen in het bestuur ook nog een -meer dan- dagtaak heeft in het gewone leven, is tijd niet iets wat we op overschot hebben…

Zo gezegd zo gedaan! Op zoek naar een geschikt hotel dan maar, voldoende kamers – een 80-tal minstens, een veilige parking voor onze geliefde kevertjes en karmanns, mogelijkheden voor eten en drinken enzovoort..

Onze keus viel op het Best Western in hartje Reims,een mooi hotel middenin het centrum, dus vlakbij de terrasjes en de winkeltjes en de cultuur van deze mooie stad. Alleen, het hotel had niet zo een grote parking… Er werd al snel – lees na vele uren onderhandelen – een oplossing gevonden.  Een nabijgelegen parkeergarage stelde zijn -5 verdieping volledig ter onzer beschikking!

Na heel wat uren van mailverkeer, telefoontjes en verschillende bezoeken ter plaatse door onze kernploeg was eindelijk het grote weekend aangebroken.  Enkelen van onze waren al op woensdag gearriveerd, de anderen op donderdag. Er was immers nog heel wat te checken en af te stemmen.  De champagneflesjes dienden afgehaald te worden, de routes werden een laatste keer gereden, de traiteur werd een laatste keer bezocht, de parking werd nogmaals gecontacteerd enzoverder…en de welkomstzakken werden gemaakt, de vlaggen uitgehaald en de banners gehangen.  Onze welkomst balie werd ingericht, de groene “helpers”polo werd gepast en toen waren we er klaar voor!

Om het inchecken vlot te laten verlopen werden de kevertjes en karmanns door een hele ploeg van onze helpende handen opgevangen.  Even stoppen voor het hotel, snel de bagage en de partner eruit en verder rijden naar de nabijgelegen parking.  Op elke kruising stonden onze mensen om alles in goede banen te leiden.  Ook aan het hotel zorgden onze helpers dat de bagage snel op een veilige plek aan onze receptie werd geplaatst zodat de vermoeide reizigers in alle rust konden inchecken en daarna hun kamer konden opzoeken.  Van 12.00u ‘s middags tot 18.00u ‘s avonds heeft onze ploeg constant standbye gestaan om iedereen gepast te ontvangen.

‘s Avonds was er de gekende welkomstdrink en dinner en kon iedereen verbroederen of de stad intrekken om een terrasje te doen of de lasershow op de kathedraal te bewonderen.

Om 7.00u ‘s morgens hadden we een briefing met onze helpers zodat iedereen duidelijk wist wat van hem/haar verwacht werd die dag.  De “zero” wagen vertrok een uur voor de deelnemers om eventuele onverwachte omleidingen, kermissen of rommelmarkten op te vangen en desnoods verhelderende pijlen te hangen.  Zelf reden we asap naar het Circuit van Gueux waar de deelnemers stipt 10.00u verwacht werden voor een groepsfoto.  Om 09.00u kwam daar namelijk de traiteur de lunchpakketten afzetten die we aan elke deelnemer konden uitdelen.  Vanaf dat de foto gemaakt was konden de mensen hun route naar believen verder zetten, de druivenstreek rond Reims had tijdelijk last van een Keverplaag maar gelukkig werd er niet gesproeid!  Zelf reden we terug naar het hotel om enerzijds onze webmaster te helpen de foto’s in orde te brengen maar ook om nog maar eens opnieuw te checken of alles in orde was met de feestzaal en het bijbehorende walking dinner voor de avond!  Tegen 14.30u haasten we ons naar het Champagnehuis om daar mee de parking te bemannen waar gelukkig al enkele van onze helpende handen aanwezig waren.   Toen tegen 17.00u de laatste kevertje aldaar de parking verlieten konden de laatste parkingwachters ook naar het hotel terugkeren om zich wat op te frissen en klaar te maken voor de grote gala-avond!

Helaas, alle afspraken en voorbereidingen ten spijt liep hier de timing van het eten helemaal fout, was de wijn vroegtijdig op en was de koeling van de zaal stuk… jammer want de locatie was heel erg mooi ! Gelukkig was de aangrenzende pianobar ook gezellig om te vertoeven en werd er het beste van gemaakt… de discussie over de eindafrekening met de uitbater aldaar zal beslist nog wat stof doen opwaaien!

Zondagochtend, ondanks de weinige uurtjes slaap, alweer briefing om 07.00u! De foto’s dienden in hun houdertje op de kevertjes gezet te worden vooraleer hun baasjes aankwamen en de hele ploeg stond in standbye om assistentie te verlenen bij het uitchecken en het dragen van de bagage naar de parkeergarage die op wandel afstand lag.  De “zero” wagen was ook alweer vroeg op pad en wij volgden kort daarna om op de afscheidslocatie in het office du tourisme een sleutel van een slagboom op te halen.  Het bestuur had namelijk, ook alweer na heel wat onderhandelen, gedaan gekregen dat we op een unieke plaats rond het prachtige standbeeld van Urbanus (nee niet de onze) onze autootjes mochten parkeren.  Het panoramisch zicht was ronduit fantastisch en de picknickbanken waren de ideale plaats om de lunch te nuttigen die ‘s morgens in het hotel was uitgedeeld.  Na de dankwoorden van zowel ons als de andere voorzitters kregen de deelnemers bij het wegrijden nog elk een flesje Champagne mee naar huis met een gepersonaliseerd etiket! Er waren er nog enkele bij die het flesje van de vorige editie ook nog op hun kast hadden staan!

Al zeggen we het zelf, we hebben het goed gedaan! Iedereen was heel tevreden, het prachtige weer heeft daar uiteraard ook toe bijgedragen maar de complimenten die we van iedereen mochten ontvangen over de perfecte organisatie en het lef om iets dergelijks midden in een stad als Reims te organiseren deden ons heel veel deugd! Ons ganse team is er volledig voor gegaan en dat zag je aan het resultaat!

En ja, een internationale meeting kan je perfect in eender welk land organiseren want zoals de engelse voorzitter het zo mooi verwoordde in zijn dankwoord:  “We zijn één grote familie, allemaal zijn we verbonden door onze liefde voor deze auto’s, en het maakt niet uit waar we elkaar zien, en waar we samen rondrijden zolang we maar samen kunnen genieten, en dat hebben we hier in Reims zeker gedaan”

We zijn trots op onze ploeg en we hopen dat ze er binnen 5 jaar opnieuw staan! Nu al zijn we aan het overleggen waar we onze volgende gaan organiseren! Maar eerst gaan we volgend jaar genieten van Duitsland, dat zijn vuurdoop krijgt maar wat ongetwijfeld ook weer een leuk en hartelijk weerzien zal zijn van onze internationale vrienden!  En zoals altijd hadden de afwezigen pech, of ongelijk!  Tot de volgende!

Carine Goyvaerts
Echtgenote van Wolfgang Brys (Voorzitter)

Facebook Iconfacebook like buttonYouTube Icon